Fajãs do Toledo

De wandeling begint bij de kapel van São José uit 1889 in Toledo, binnen het natuurpark São Jorge, en volgt de oude regionale weg naar beneden door voormalige mais- en tarwevelden die nu als weiland worden gebruikt, met uitzicht op Ponta Furada en Fajã do Ouvidor en, op heldere dagen, tot aan Graciosa en Terceira.

De route bezoekt vervolgens drie fajãs. Fajã Manuel Teixeira, ook wel Fajã do Caminho do Meio genoemd naar een trappad dat na de aardbeving van 1980 werd verlaten, toont nog terrasvormige wijngaarden en fruitpercelen, taro-velden bij de bronnen en de oude kabels waarmee vroeger brandhout naar beneden werd gebracht; het oversteken van de beek Ribeira da Quebrada vraagt om voorzichtigheid. Fajã Rasa, een smalle strook die vroeger werd bebouwd met wijnstokken, aardappelen, meloenen en watermeloenen, was de plek van de schipbreuk, halverwege de 19e eeuw, van het Spaanse schip Algorta, waarvan de hele bemanning overleefde; en Fajã Vasco Martins, een van de grootste en meest afgelegen fajãs van het eiland, eveneens verlaten na 1980, herbergt de waterval Poço das Airoses, genoemd naar de lokale zoetwaterpalingen.

Met 6,8 km en ongeveer 3 uur, en bijna 740 m zowel klimmen als dalen, verbergt deze korte afstand een echt zware dag: de terugklim langs de klif, over een smal pad, is het pijnlijke staartje, beloond met weidse uitzichten over de fajãs.