De smaak van de eilanden: eten en drinken op de Azoren

De Azoriaanse keuken is eenvoudig, royaal en nauw verbonden met het land en de zee eromheen. Vulkanische grond, groene weiden, een mild klimaat en eeuwen Atlantische handel hebben elk eiland eigen specialiteiten gegeven. Hier lees je waar je kunt beginnen en waar je op de menukaart op moet letten.

Cozido das Furnas: een maaltijd gekookt door een vulkaan

In de vallei van Furnas op São Miguel wordt het beroemdste gerecht van het eiland in de grond gekookt. Varkensvlees, rundvlees, kip, chouriço en bloedworst gaan laag voor laag in een hoge pan met kool, boerenkool, aardappelen, zoete aardappelen, yam en wortel. De pan wordt in de hete, dampende aarde naast het meer neergelaten en blijft daar ongeveer zes uur staan, gegaard in alleen het eigen vocht. Met een beetje geluk zie je hoe de pannen uit de grond worden gehaald, voordat je zelf aanschuift voor een bord cozido in het dorp. Sluit af met een bolo lêvedo, het licht zoete platte brood dat een specialiteit van Furnas is.

Kaas met een beschermde naam

Queijo São Jorge is de bekendste kaas van de archipel. Volgens Taste Azores wordt hij al gemaakt sinds de kolonisatie van het eiland, met technieken die Vlaamse kolonisten meebrachten, en staat hij bekend om zijn scherpe, pittige smaak. Sinds 1996 is het een geregistreerde EU-Beschermde Oorsprongsbenaming, en Queijo do Pico heeft dezelfde status. Begin een maaltijd zoals de eilanders: met verse kaas en pimenta da terra, een puree van rode paprika.

Wijn van Pico en een UNESCO-landschap

Op Pico groeien de wijnstokken in duizenden kleine perceeltjes, currais genoemd, omringd door zwarte basaltmuren die ze beschermen tegen wind en zout zeewater. De wijnbouw begon hier in de 15e eeuw, en in 2004 werd het Landschap van de wijnbouwcultuur op het eiland Pico UNESCO-werelderfgoed. Er wordt nog steeds wijn gemaakt, vooral rond Criação Velha. Pico is een geregistreerde BOB-wijn, net als Graciosa en Biscoitos op Terceira. Probeer op Pico ook de caldo de peixe, een vissoep waar het eiland om bekendstaat.

Ananas, passievrucht en thee van São Miguel

De Azoriaanse ananas kwam halverwege de 19e eeuw vanuit Brazilië naar São Miguel. Hij groeit in glazen kassen die met kalk wit zijn gemaakt en heeft zo'n 18 maanden nodig om te rijpen. Hij wordt verkocht als Ananás dos Açores / São Miguel, een BOB, net als de passievrucht van het eiland. Passievruchtlikeur is een van de bekendste Azoriaanse likeuren, samen met ananas- en bramenlikeur.

Ook de thee kwam in de 19e eeuw naar São Miguel, en twee fabrieken maken hem nog steeds. Gorreana maakt sinds 1883 zwarte en groene thee en ontvangt bezoekers op de plantage en in de fabriek. Vlakbij maakt Chá Porto Formoso zwarte thee en biedt het rondleidingen met proeverij.

Eilandspecialiteiten om naar uit te kijken

• Alcatra (Terceira): rundvlees dat langzaam gegaard wordt in een aardewerken pot met rode wijn, spek, ui en specerijen zoals piment en kaneel. Traditioneel geserveerd met massa sovada, een zoet brood.
• Donas Amélias (Terceira): gekruide honingtaartjes, vernoemd naar het bezoek van koningin Amélia aan de eilanden in 1901.
• Queijadas da Graciosa: een traditioneel zoet gebakje uit Vila da Praia op Graciosa.
• Queijadas da Vila: taartjes van ei en melk uit Vila Franca do Campo op São Miguel, een recept dat teruggaat tot de 16e eeuw.
• Lapas (napslakken): gegrild met knoflookboter of gekookt met rijst. Cracas (zeepokken), gekookt in zeewater, zijn een avontuurlijke lokale favoriet.
• Amêijoas (venusschelpen) uit de lagune van Fajã do Santo Cristo op São Jorge, de enige plek op de Azoren waar ze voorkomen, en espécies, de gekruide koekjes van het eiland.